Rozstrzygnięcie konkursu plastycznego – śp.Jan Paweł II

Dzisiaj, po niedzielnej Mszy św.o 10, nastąpiło rozstrzygnięcie konkursu plastycznego – św.Jan Paweł II. Konkurs koordynował ks.Szczepan. Wystawę prac będzie można zobaczyć w Parafialnym Centrum Kultury.

Nagrodzone prace:

Kacper Bulanda klasa 3b (I miejsce)

Katarzyna Pach klasa 5b (II miejsce)

Jakub Kordeczka 1 b (III miejsce)

Magdalena Kuc klasa 3b (III miejsce)

Filip i Franek Kęska , klasa 1b i 3 a – wyróżnienie

Prace przedszkoli:

zdjęcie: Siostra Regina 

Widokówka z Tymbarku

To zdjęcie przysłał Czytelnik z zadowoleniem stwierdzając, że w końcu po tak długim czasie można kupić widokówkę z Tymbarku. Tą (nie było innych) nabył w sklepie tymbarskiego Centrum.

Zamknięta podróż

A dusza opuściwszy ciało
Wzniesie się czysta i pogodna –
I czuje: oto uleciała
Jak źródło chłodna wiatr swobodna”
                                                                           Wojciech Bąk

Dusza Ani czysta i pogodna czyniła Ją wolną jak wiatr. Ania tworzyła siebie przez swoja dobroć, życzliwość, odwagę i wierność zasadom.
Była osobą, z której zdaniem trzeba było się liczyć. Ceniła rozsądek i roztropność. Kochała rodzimy krajobraz. Zrobiła kurs przewodników beskidzkich, by lepiej poznać lokalną tradycję, zwyczaje, obrzędy i historię. Zachwycała się krajobrazem, świątyniami i ludźmi. Szczególnie bliskie jej sercu były cerkiewki prawosławne i unickie rozsiane w południowo-wschodniej części Polski i poza jej granicami, Ukrainie , Bułgarii, Rumunii i Grecji.

Potrafiła dostrzec szczegół i czasem dzieliła się tym spostrzeżeniem, z zachwytem opowiadając o swoich, wyobrażeniach i skojarzeniach wywołanych elementem architektury, krajobrazu, czy przypadkowo napotkaną osobą.
Nie zawsze dzieliła się swoimi spostrzeżeniami, chroniła je jak bardzo osobisty, omal intymny skarb. To czyniło Ją osobą tajemniczą, ale nie skrytą.

Na Cmentarzu Łyczakowskim chłonęła, każdy szczegół, każdą opowieść. Zatrzymywała się w skupieniu przy wielu nagrobkach i dyskretnie przesuwała paciorki różańca owiniętego wokół dłoni, speszona, że ktoś dostrzegł jej modlitwę.
W chorobie doświadczyła ogromnego wewnętrznego pokoju. Nie była to – jak sama mówiła rezygnacja, czy pogodzenie się z losem. “Nie wyzbyłabym się za żadne skarby” – mówiła – “tego uczucia dziwnego spokoju, nawet za cenę powrotu do zdrowia. Cierpię, boję się śmierci, boję się czekającego mnie sądu, mimo to jestem spokojna jakimś cudem.”

W Sandomierzu ukończyła Technikum Przemysłu Spożywczego o specjalności przetwórstwo owoców i warzyw . Była to wtedy jedyna szkoła w południowej części Polski o takim profilu kształcenia. Cale życie pracowała w zakładach spożywczych w Tymbarku.

Rok 1980 – Ania jest zaangażowana w ruch Solidarności. Po wprowadzeniu stanu wojennego nie zaprzestała działalności. Była współorganizatorka pomocy dla internowanych, rozprowadzała prasę podziemną. Nie kryła swojej krytycznej postawy wobec władz komunistycznych. Swoim zachowaniem dawała nadzieję na zmiany, pomimo szykan i oszczerstw komunistycznego aparatu władzy. 

8. grudnia 1983 roku podjęła się ukrywania radzieckiego oficera, dezertera z armii sowieckiej. W razie wpadki ryzykowała wieloletnie więzienie. Jemu samemu groziła niechybna śmierć. Wraz z innymi wtajemniczonymi osobami z Tymbarku, Słopnic, Pisarzowej i Chyszówek udało się owego oficera ukryć, a potem przekazać innym osobom w innym rejonie Polski. Ostatecznie udało się przerzucić go za granicę. Zostawił Ani na pamiątkę znaczki Solidarności jakie miał przy sobie schowane w małym srebrnym pudełeczku.
Nie uprawiała ascezy, umiała docenić smak życia i wartość przyjemnych chwil, ze swoistą dla siebie powściągliwością.
Na wspólne spotkania Beskidników zawsze przyrządzała różne rarytasy, ale jej specjalnością były śledzie przyrządzane na wiele sposobów. Smakowały wyśmienicie!.
Zamknięta podróż Ani. Nie możemy pójść razem.

Zostaliśmy sami z nadzieja na powtórne
WIELKIE SPOTKANIE.

Beskidnicy 

zdjęcia poniżej pochodzą z  Kroniki Beskiedników 

2010 rok

2016 rok

 

2018 rok

 

O historii dotyczącej działalności Solidarności w Tymbarku, w tym Pani Anny Kapturkiewicz,  można przeczytać poniżej (artykuł publikowany 6 lat temu na portalu Tymbark.in) 

XXXV lat Solidarności – Z NIEZNANYCH KART SOLIDARNOŚCI W TYMBARKU

Jesienne warsztaty dla seniorów

21 października (czwartek), w tymbarskiej bibliotece odbyły się kreatywne zajęcia dla seniorów,  zorganizowane przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Tymbarki i Bibliotekę Publiczną w Tymbarku. 

Spotkanie integracyjne miało na celu spędzenie wolnego czasu w praktyczny i ciekawy sposób. Rozpoczęło się od warsztatów artystycznych prowadzonych przez plastyczkę Wiesławę Frączek. Panie wykonywały jesienne dekoracje do domu tj. wianki na drzwi wejściowe oraz ozdobne świece.

W drugiej części spotkania ks. dr Jerzy Smoleń, znany i ceniony psycholog,  wygłosił interesujący wykład pt. „Godność seniora”. Prelegent w ciekawy sposób mówił o budowaniu relacji międzypokoleniowych. Budowanie relacji wymaga pewnych umiejętności, jako przykłady posłużyły przypadki, z którymi zetknął się w codziennej pracy. Przytoczył kilkanaście zasad, na które powinien zwrócić uwagę każdy senior. Mówił o prawach osób starszych, ale i o błędach popełnianych w życiu.

Spotkanie można zaliczyć do bardzo udanych, a wspólnie spędzony czas w miłej atmosferze, z otwartością i dbałością o dobre samopoczucie uczestników, zaowocuje nowymi pomysłami na przyszłość.

Warsztaty odbyły się pod patronatem Wójta Gminy Tymbark Pawła Ptaszka, a sfinansowała je Komisja ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych Gminy Tymbark.

Informacja/zdjęcia: Ewa Skrzekut

Mikrofony dla zespołu “Dzieci Gór Beskidu”!

Wójt Gminy Paweł Ptaszek był gospodarzem spotkania z delegacją zespołu regionalnego „Dzieci Gór Beskidu”  pod kierownictwem Antoniego Kęski. Celem spotkania było podziękowanie za reprezentowanie gminy podczas festiwalu zespołów regionalnych Beskidu Wyspowego „Beskidzka Podkówecka” oraz omówienie dalszych planów działalności zespołu. Miłym akcentem spotkania było wręczenie przez wójta kierownikowi zespołu listu gratulacyjnego, a zespołowi mikrofonów bezprzewodowych, które ułatwią występy sceniczne w przyszłości.

 Robert Nowak

Informacja/zdjęcia: UG Tymbark

“Zbudujemy dzieciom nowy plac zabaw”- akcja społeczna Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w Podłopieniu

Drodzy Rodzice, mieszkańcy wsi Podłopień oraz wszyscy znajomi chętni nam pomóc.

Rada Rodziców Szkoły Podstawowej w Podłopieniu podjęła się wielkiego wyzwania, jakim jest zbiórka pieniędzy na zakup odpowiednio przystosowanego dla placówki publicznej placu zabaw. Plac usytuowany przy szkole,  jest miejscem ogólnodostępnym, może korzystać z niego każdy, nie tylko dzieci uczęszczające do naszej Szkoły. Teren, na którym znajduje się plac nie jest duży, pomimo tego atrakcji na nim jest mało. Sprzęt, który obecnie jest na placu to stara piaskownica oraz mała zjeżdżalnia. Niestety zakup nowego placu zabaw posiadającego atesty bezpieczeństwa przewyższa nasze możliwości finansowe, dlatego narodził się pomysł utworzenia zrzutki.

Pomimo tego, iż kwota jest duża wierzymy jednak, że wspólnie nam się uda i … zbudujemy dzieciom nowy plac zabaw, spełnijmy marzenia Dzieci, Nauczycieli i Rodziców. Nasza szkoła jest również wizytówką naszej wsi, zadbajmy więc o to, aby każdy kto nas odwiedza z przyjemnością wspominał spędzony w niej czas.

Mamy nadzieję, że wspólnymi siłami uda nam się stworzyć w naszej wsi miejsce przyjazne i bezpieczne dla dzieci.

Każda pomoc się liczy – prosimy o udostępnianie i rozpropagowanie informacji o tej zrzutce.

Z wyrazami szacunku,

Rada Rodziców Szkoły Podstawowej im. Adama Mickiewicza w Podłopieniu

Tak do wszystkich tych, co chcieliby przekazać finansową pomoc na zakup wyposażenie placu zabaw obok Szkoły Podstawowej w Podłopieniu zwróciła się Rada Rodziców tejże Szkoły.

Pomóc może każdy! link znajduje się  T U T A J