Aktualności

Przypomnienie materiału opublikowanego na Tymbark.in 14 września 2016 roku

Przyszedłem tutaj, aby Wam służyć…

Taki słowami przywitał dzisiaj parafian, na zakończenie uroczystej Mszy Świętej, nowy proboszcz Parafii Tymbark, Ksiądz Prałat dr Jan Banach. Nowy Proboszcz został wprowadzony do tymbarskiego kościoła procesją liturgiczną, w oprawie pieśni maryjnej wykonywanej przez Orkiestrę Strażacką „Tymbarski Ton”.  Następnie dziekan Dekanatu Tymbarskiego ks Kazimierz Basista odczytał akt nominacji ks.dra Jana Banacha na funkcję proboszcza Parafii Tymbark, podpisany przez Biskupa Ordynariusza ks.Andrzeja Jeża. Ksiądz Dziekan złożył również gratulacje i życzenia.

Nowego Księdza Proboszcza przywitali w Parafii Tymbark: delegacja parafian, Starosta Limanowski Jan Puchała oraz Wójt Gminy Tymbark Paweł Ptaszek.

Homilię wygłosił  Ks. dr Jan Gębarowski – Dziekan Dekanatu Wojnickiego, w której przestawił rolę kapłana, a w szczególności proboszcza w życiu Kościoła. Słowa: „…  z ludzi wzięci i dla ludzi ustanowieni” stanowi zobowiązanie dla każdego kapłana, ale też dla każdego członka Kościoła, czyli nas samych.

Następnie nastąpiła bardzo uroczysta chwila. Ks.proboszcz dr Jan Banach złożył osobiście wyznanie wiary wobec swoich parafian, którzy w ciszy przyłączyli się do tego wyznania.

Oprawę muzyczną uroczystości wspaniale zapewnili:  Chór Parafialny, z dyrygentem Piotrem Taczanowski oraz  orkiestra „Tymbarski Ton” z dyrygentem Andrzejem Głową.

IWS

Przywitanie przez parafian:

„Czcigodny Księże Janie!

-Kapłan jest z ludu wzięty i do ludu posłany-

Witamy Cię w naszej tymbarskiej wspólnocie parafialnej, jako tego, który do nas z woli Bożej został posłany. Przyjmujemy Cię z otwartym sercem i szczerą życzliwością. Ten moment jest dla Ciebie i dla nas szczególny, bo to pierwsze spotkanie kapłana z wiernymi, których będziesz duszpasterzem. Wdzięczni Ci jesteśmy, że przyszedłeś do nas – do Tymbarku, wpisując się tym samym w poczet proboszczów, którzy prowadzili nas do Jezusa.

Niech Twoja kapłańska posługa wśród nas i dla nas będzie prowadzona światłem i mocą Ducha Świętego z błogosławieństwem Jezusa – naszego pana i opieka Maryi Jego Matki.

Otaczamy Cię naszą modlitwą i życzymy długich lat owocnego proboszczowania w zdrowiu – ku chwale Boga w Trójcy Jedynego, oraz Twojego i naszego zbawienia.

Szczęść Boże”

[Pokaz zdjęć]

zdjęcia: Roland Mielnicki

zdjęcie: Grzegorz Stapiński

(usunięta podczas ostatniego remontu płyty rynku)

Już w najbliższą niedzielę 16 sierpnia 2026 roku odbędzie się kolejny Spacer Historyczny po Limanowej. Tym razem temat historycznej wędrówki brzmi: „Śladami limanowskich Żydów i ich Zagłady w 1942 roku”. Jak powiedział nam prowadzący Spacery Historyczne po Limanowej Karol Wojtas: „Najbliższy spacer odbywa się w okolicy 84. rocznicy zagłady Żydów limanowskich 18 sierpnia. Z tej okazji uczestnicy spaceru zobaczą miejsca zarówno związane z tragicznymi wydarzeniami z 1942 roku jak i miejsca związane z wieloletnim współistnieniem w Limanowej obok ludności katolickiej ludności wyznania mojżeszowego” – mówi Karol Wojtas prowadzący Spacery Historyczne po Limanowej.

Start XXIII Spaceru Historycznego po Limanowej o godzinie 17:00 przed wejściem do Powiatowego Centrum Informacji Turystycznej (Buzodromu) na Rynku limanowskim. Spacer potrwa około 2 godzin i odbędzie się bez względu na warunki atmosferyczne.

Karol Wojtas dodał także: „Zapraszam serdecznie wszystkim chętnych na kolejny spacer w najbliższą niedzielę jak i kolejne spacery w następnych miesiącach”.

Historia zagłady limanowskich Żydów w skrócie:

Po wkroczeniu do Limanowej w pierwszych dniach września wojsk hitlerowskich, Niemcy od razu dokonali pierwszej egzekucji Żydów – obywateli miasta. W kamieniołomie na Cieniawie w Mordarce, 12 września 1939 roku rozstrzelali jedenastu Żydów (radnych miasta oraz przedsiębiorców i kupców) oraz jednego katolika Jana Semika, który stanął w obronie sąsiadów wyznania mojżeszowego. W 1941 roku w Starej Wsi na Pożarach zamordowano 167 Żydów, głównie starców, inwalidów, chorych i dzieci. W maju 1942 roku w ramach odwetu za ucieczkę dwóch Żydów z konwoju, zabito 12 młodych Żydówek na cmentarzu żydowskim przy dzisiejszej ulicy Kolejowej. W lipcu 1942 roku na terenie getta przy dzisiejszej ulicy Jana Kilińskiego rozstrzelano kolejne około 70 osób pod murem, który istnieje do dziś.

W Limanowej getto dla Żydów Niemcy utworzyli w czerwcu 1942 roku, na tak zwanym „Kamieńcu”. Nie miało ono murów, ale wyjście poza jego granice groziło śmiercią. Granice zamkniętego obszaru wyznaczała dzisiejsza linia zabudowy, która przebiega przez dzisiejszą ulicę ks. Ludwika Kowalskiego w kierunku Małego Rynku, dalej po skarpie na tyłach budynków przy dzisiejszej ulicy Matki Boskiej Bolesnej, aż do dzisiejszego mostu na ulicy Targowej, następnie brzegiem koryta Potoku Mordarka do terenu dawnego ogrodu przy dzisiejszej Szkole Podstawowej nr 1 a dalej dzisiejszą ulicą Marii Konopnickiej. W getcie Niemcy zgromadzili Żydów zarówno z Limanowej jak i miejscowości ze wschodniej oraz środkowej części powiatu limanowskiego. Nad porządkiem w getcie czuwał szef niemieckiej żandarmerii, „pan życia i śmierci”, niejaki Baumack. Getto zamieszkiwało ok. 2 tysiące Żydów.

18 sierpnia, 1942 roku rankiem, Niemcy rozpoczęli likwidację getta. Na początku na „Targowicy” przeprowadzono selekcję. Około 120 młodych mężczyzn oraz kobiet skierowano do obozu pracy w rafinerii w Sowlinach, gdzie w następnych miesiącach pracowali przy budowie dróg na terenie Limanowszczyzny (Po kilku miesiącach, w listopadzie 1942 roku, zostali oni rozstrzelani w lesie na Przylaskach). Następne około 200 osób starszych i chorych oraz dzieci przewieziono do Starej Wsi na Pożary, gdzie ich rozstrzelano na leśnych polanach. Pozostałe około 750 osób pieszo pognano drogą w kierunku Nowego Sącza. Tam, na rampie kolejowej załadowano ich do bydlęcych wagonów i wysłano na wschód, rzekomo do pracy. Nikt, nigdy jednak od nich nie otrzymał żadnej wiadomości. Większość z nich trafiła do Obozu Zagłady w Bełżcu, gdzie zabito ich w komorach gazowych pod koniec sierpnia 1942 roku.

13 sierpnia w Archidiecezji Krakowskiej obchodzone jest święto Najświętszej Maryi Panny Kalwaryjskiej.

W ufundowanym przez Mikołaja Zebrzydowskiego na początku XVII w. klasztorze bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej czczony jest łaskami słynący obraz Matki Bożej Płaczącej. Znajduje się on w bocznej kaplicy bazyliki Matki Bożej Anielskiej. Został on ukoronowany w dniu 15 sierpnia 1887 r. przez kard. Albina Dunajewskiego.

Sam obraz o wymiarach 74 cm x 90 cm, nieznanego autorstwa, pochodzi z I połowy XVII w. Namalowano go farbą olejną na grubym, lnianym płótnie. Jego twórca wzorował się na obrazie znajdującym się w kościele parafialnym w Myślenicach koło Krakowa. Madonna z tulącym się do Niej Dzieciątkiem przedstawiona jest w półfigurze, z wyraźnym nachyleniem w stronę Dzieciątka. Jej lewa dłoń, z szeroko rozpostartymi palcami, spoczywa na wysokości piersi. Uwagę zwracają ciemne, zamyślone oczy Maryi, ze spojrzeniem skierowanym w dół, w stronę widza. Wysokie czoło, wolne od zmarszczek, okalają brązowe włosy okryte welonem. Głowę przykrywa ozdobny czepiec. Pulchne Dzieciątko zostało przedstawione w pozycji stojącej od kolan, wyraźnie przechyla się w stronę Madonny. Lewą rączką obejmuje Jej szyję, prawą zaś chwyta fałdy Jej płaszcza. Szeroko otwarte, ciemne oko, kieruje ufne spojrzenie w stronę Matki. Usta pozostają lekko rozchylone. Ciemnowłosą główkę okrywa czepiec. Delikatna szata osłaniająca biodra opada miękko w dół.

Bazylika i klasztor bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej położone są na południe od miasta, a na południe i wschód od nich znajdują się 42 kaplice i kościoły dróżek. Jest to jedno z ważniejszych miejsc kultu pasyjnego i maryjnego. Znajduje się ono na liście Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO. Od 1979 r. głównemu kościołowi w Kalwarii przysługuje tytuł bazyliki mniejszej.
Wizerunek Matki Bożej Kalwaryjskiej szczególnie czułym kultem otaczał kard. Karol Wojtyła, a potem – również papież św. Jan Paweł II. Wielokrotnie modlił się przed tym obrazem, zarówno w czasie swojej posługi arcybiskupa metropolity Krakowa, jak i następcy św. Piotra. W sanktuarium modlił się także papież Benedykt XVI.

(źródło: brewiarz.pl)

zdjęcie: IWS

[Pokaz zdjęć]

zdjęcia: IWS

Całą gawędę można posłuchać na kanale YT ETNOZAGRODY https://www.youtube.com/watch?v=yjgWWVHfdJs