Lato to czas, kiedy to osoby konsekrowane, służące w różnych miejscach w kraju i za granicą, mają możliwość odpoczynku , odwiedzenia swoich rodzin.
Tak też i Siostra Ewa Trzópek, pochodząca z Podłopienia, a posługująca w Finlandii, przyjechała w swoje rodzinne strony, do rodziców, aby nabrać nowych sił do dalszej służby Bogu i ludziom.
na zdjęciu: Siostra Ewa Trzópek, obok ks. kanonik Franciszek Malarz oraz ks.Robert Berdychowski, również rodzinnie związany z Podłopieniem, koło ks.Malarza stoi prezbiter Parafii Jurków Franciszek Piwowar
Realizowana inwestycja kolejowa „Podłęże-Piekiełko” wymusiła konieczność przeniesienia kapliczki, która stała przy byłym wiadukcie kolejowym i przejściu dla pieszych w Podłopieniu/Zawadce. Tak tą kapliczkę opisał w 2018 roku UG Tymbark, kiedy to zakończono jej odnowienie, zrealizowane ze środków Gminy Tymbark i Województwa Małopolskiego.
„Kamienna kapliczka słupowa wykonana została w 1904 roku z fundacji Stanisława i Anny Zapałów. Jest elementem unikalnej grupy wotywnych – bogato rzeźbionych kapliczek słupowych fundowanych od 4 ćw. XIX w. do 1 ćw. XX w. na terenie Gminy Tymbark. Wzniesiona została jako prośba o otrzymanie długo wyczekiwanego potomstwa – prośba została spełniona. W kapliczce zawarto bardzo bogaty program rzeźbiarski obejmujący figurę Matki Boskiej Różańcowej, Chrystusa upadającego pod Krzyżem, Chrystusa Ukrzyżowanego, wizerunki 5 świętych oraz Pietę.
Kapliczka w Zawadce o niezwykle rozbudowanym programie ikonograficznym stanowi przykład bardzo rozwiniętej sztuki ludowej z początku XX w. Jest to niezwykle cenny obiekt z uwagi na swoje walory artystyczne jak i historyczny przekaz o spełnionej prośbie wyczekiwanego potomstwa.„
stan z 2018 roku po odnowieniu (zdjęcie: UG Tymbark)
zdjęcie z lipca 2026 roku
W sobotę, 08.sierpnia 26 r. kapliczka została przeniesiona powyżej, na posesję w Pani Bożeny Gąsior, z domu Zapała, bezpośredniej rodziny fundatorów kapliczki.
W Tymbarku postępują prace przy pierwszych etapach modernizacji torów. Z krajobrazu znikają stare tory i inne elementy dotychczasowej infrastruktury. Przed nami intensywne prace przy budowie nowego połączenia kolejowego – czytamy na FB „Podłęże-Piekiełka”. Poniżej załączone do wpisu zdjęcia.
AMOR PATRIAE NOSTRA LEX „Miłość Ojczyzny jest naszym prawem”
To wyjątkowa seria patriotycznych turniejów kręgli fińskich, łącząca sportową rywalizację z pielęgnowaniem historii, tradycji i wartości narodowych. Nazwa wywodzi się z łacińskiej sentencji „Amor Patriae Nostra Lex”, oznaczającej „Miłość Ojczyzny jest naszym prawem”.
Organizatorami cyklu są Artur Żaba i Paweł Krzyściak, tworzący Team Camelot23. Każdy turniej to nie tylko sportowe emocje, ale również okazja do wspólnego uczczenia ważnych świąt państwowych, pamięci o bohaterach oraz budowania lokalnej wspólnoty w duchu patriotyzmu i fair play.
Team Camelot23 – gramy z pasją, pamięcią i miłością do Ojczyzny.
6 sierpnia 1914 roku, z krakowskich Oleandrów, wyruszyła I Kompania Kadrowa – niewielki oddział strzelecki, który przeszedł do historii jako zalążek odrodzonego Wojska Polskiego po 123 latach zaborów.
Była to formacja sformowana z członków Związku Strzeleckiego i Polskich Drużyn Strzeleckich, licząca około 160 żołnierzy. Dowódcą kompanii został Tadeusz Kasprzycki, a całe przedsięwzięcie zainicjował i kierował nim Józef Piłsudski.
Celem wymarszu było wkroczenie na teren zaboru rosyjskiego w kierunku Kielc, podjęcie próby wzniecenia antyrosyjskiego powstania oraz wystąpienie w roli pierwszego oddziału Wojska Polskiego działającego jak armia niepodległego państwa. Choć powstania nie udało się wywołać, akcja ta miała ogromne znaczenie polityczne i symboliczne – pokazała, że Polacy są gotowi samodzielnie walczyć o własną państwowość.
W II Rzeczypospolitej rocznica wymarszu I Kompanii Kadrowej była uroczyście obchodzona jako jedno z ważniejszych świąt wojskowych. W polskiej pamięci historycznej dzień 6 sierpnia pozostaje datą, która symbolizuje początek drogi do odzyskania niepodległości w 1918 roku.
Tymbarscy Strzelcy też udali się w daleką drogę, aby walczyć o wolność naszej Ojczyzny. Poniżej kronikarski zapisek z wydarzeń tamtych lat.
Z kart Kroniki:
Po tych ćwiczeniach Oddziały zebrane w Łososinie odjechały do Krakowa za wyjątkiem naszego Oddziału, który dopiero z Tymbarku po oficjalnym pożegnaniu wyjechał do Krakowa. Pożegnanie Oddziału w Tymbarku – odbyło się bardzo uroczyście. W dniu tym wszyscy „Drużniacy ” przystąpili do spowiedzi poczem w czasie odprawianej na ich intencje mszy św. przez prezesa Zarządu Oddziału – Ka. Płończyńskiego Stanisława, przystąpili do Komunji św. Po mszy odbyło się bardzo uroczyste pożegnanie Oddziału przez miejscowe społeczeństwo – poczem Oddział pomaszerował na stację kolejową w Tymbarku zkąd po zawagonowaniu odjechał do Krakowa. Po przybyciu do Krakowa – Oddział skierowany został pierwotnie do „Krzysztoforów ” później zaś do „Oleandrów ” zkąd ostatecznie skierowano go na Prądnik Czerwony, wcielając go do 3 p.Reg.Pol.z którym odjechał przez Cieszyn do Maramarosz – Szyget. O tej pory rozpoczyna Oddział swoją służbę dla sprawy odzyskania niepodległości Polski – jako żołnierz Polski w karnych szeregach kadr przyszłej Armji Polskiej. Spienił się więc sen Oddziału….spełniły się jego marzenia. Spełniło się to ..o czem zawsze się mówiło podczas zbiórek w Świetlicy, czy też podczas ćwiczeń Oddziału – w górach. Przyszedł….czas służby dla Ciebie Polsko dla Twojej chwały. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Na front z Oddziału wymaszerowali nie wszyscy członkowie ćwiczący Oddziału – część ich bowiem została wcielona do byłej armji austryjackiej. Skład Oddziału, który wymaszerował z Tymbarku pod komendą ob.Jana Kordeczki i został w Krakowie wcielony do 3-p.Reg.Pol.przedstawia się następująco: 1) Kordeczka Jan, Stanisław. Komendant Oddziału. 2) Natonek Władysław. 3) Natonek Antoni 4) Drzyzga Marjan. 5) Wątroba Jan. 6) Kozik Antoni. 7) Świerczyński Jan. 8) Steczowicz Józef (starszy ). 9) Biedroński Stanisław. 10) Biedroński Wilhelm. 11) Duda Michał 13) Steczowicz Józef (młodszy ). Niezależnie ci wymienionych – 2-ch członków Oddziału : Myszkowski Ludwik i Myszkowski Jerzy (bracia ) odjechali do Krakowa oddzielnie, gdzie zostali przydzieleni do 2 p. ułanów. Polegli – Członkowie Oddziału w walkach o niepodległość Polski: 1) Ś.p. Biedroński Wilhelm pod Toporowcami (Bezarabja 1915 ) Zmarli Członkowie Oddziału z powodu chorób nabytych na froncie: 1) Ś.p.Wątroba Jan w roku 1920 (pochowany na cmentarzu w Nowym Targu. 2) Ś.p.Steczowicz Józef (starszy) w roku 1919 na skutek ran otrzymanych na froncie ukraińskim.
…… z trudu Waszego i znoju Polska powstała by żyć……..
Wspomnieniem o Was….jako członkach Oddziału poległych w trudach dla Ojczyzny – zamykam tą pierwszą część dziejów naszego oddziału. Pamięć o Was pozostanie na zawsze w naszym Oddziale. Czyny Wasze i Wasze poświęcenie…..będzie dla nas świętym wspomnieniem o którem opowiadać będziemy naszym młodym Orlętom i nowym członkom …a ofiara złożona przez Was dla miłości Ojczyzny przyświecać nam będzie w dalszej pracy dla naszej ukochanej Ojczyzny. Z Was…i czynów Waszych brać będziemy zawsze przykład.