Pierwsze jaskółki (wiadomo grzyby :) ), w tym roku
zdjęcia: Grzegorz Stapiński
Wagony śmierci do KL Auschwitz wyruszyły z Tarnowa. 14 czerwca obchodzimy jako Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Niemieckich Nazistowskich Obozów Koncentracyjnych i Obozów Zagłady.
W czerwcu 1940 roku odjechał pociąg z 728 więźniami do nowo powstającego obozu w Auschwitz. W większości byli to Polacy, głównie ludzi młodzi, harcerze, studenci, członkowie podziemnych organizacji niepodległościowych, żołnierze kampanii wrześniowej 1939 r., którzy próbowali przedostać się na Węgry do powstającej tam Armii Polskiej oraz grupa polskich Żydów. Otrzymali oni numery od 31 do 758.
O świcie 14 czerwca 1940 r. piątkami, więźniów przeprowadzono wyludnionymi ulicami miasta z łaźni na rampę kolejową, gdzie czekał na nich podstawiony pociąg. Jechali w nieznane. Niewielu przetrwało obóz. Nieliczni świadkowie, którym się to udało, co roku przyjeżdżali do Tarnowa na uroczystości rocznicowe, aby opowiadać o gehennie, która była ich udziałem. Dzisiaj nie ma już żadnego z nich.
Wśród 728 wywiezionych do Auschwitz Polaków był bohaterski żołnierz pochodzący z Piekiełka , kapitan Tadeusz Paolone – Lisowski (nr obozowy 329), patron Jednostki Strzeleckiej nr 2007 im. kpt. Tadeusza Paolone ZS „Strzelec” OSW w Tymbarku. Siedem lat temu nadano również Jego imię Bibliotece Publicznej Gminy Tymbark. W miejscowości Piekiełko obok Niepublicznej Szkoły Podstawowej kamienny obelisk upamiętniający kpt. Paolonego, ufundowała miejscowa jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej. Chwała bohaterom!
W sobotę wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
W następnym dniu po uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (piątek po zakończeniu oktawy Bożego Ciała) Kościół katolicki wspomina Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny.
Z przymrużeniem oka: „Szuka Wi-Fi?”
zdjęcie: Grzegorz Stapiński
Ile warte jest zdrowie?
Dopóki je mamy, rzadko zastanawiamy się nad jego wartością. Dla wielu osób chodzenie, nauka czy zabawa są czymś naturalnym. Dla Kasi każdy taki moment to efekt lat ciężkiej pracy. Jeśli poruszyła Was historia Kasi, prosimy o wsparcie. 
Nie zbieramy na lek, który cudownie odmieni jej życie. W przypadku porażenia mózgowego nie ma jednej tabletki ani jednej terapii, która sprawi, że wszystko nagle stanie się łatwiejsze. Jedynym „lekarstwem”, które daje Kasi szansę na większą samodzielność, jest intensywna i regularna rehabilitacja. To właśnie dzięki niej Kasia czyta, pisze, liczy i już we wrześniu rozpocznie swoją szkolną przygodę.
Każda wpłata to kolejne godziny ćwiczeń, rehabilitacji i turnusów, które pomagają jej rozwijać umiejętności i walczyć o lepszą przyszłość.
Link do zbiórki znajdziecie poniżej. 
https://www.siepomaga.pl/nowak-katarzyna.
Dziękujemy każdej osobie, która zdecyduje się pomóc, udostępnić ten post lub zostawić dobre słowo. To dla nas naprawdę wiele znaczy.
Rodzina Kasi Nowa
Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa
W piątek, bezpośrednio po zakończeniu oktawy Bożego Ciała, Kościół katolicki obchodzi uroczystość Najświętszego Serca Jezusa. Szczególnie czcimy w niej prawdę o tym, że Bóg jest Miłością. Początki kultu Serca Jezusowego datowane są na wieki średnie. Od XVII wieku kult Najświętszego Serca rozszerza się na cały Kościół, duża w tym zasługa biskupów polskich.
Główna zasługa w rozpowszechnieniu kultu Najświętszego Serca przypadła św. Małgorzacie Marii Alacoque (1647-1690) . Pan Jezus wielokrotnie objawiał świętej swoje Serce, a czcicielom Serca obiecywał liczne łaski. W piątek 10 czerwca 1675 r., po oktawie Bożego Ciała, miało miejsce ostatnie objawienie Jezusowego Serca świętej Małgorzacie Marii Alacoque. Jezus powiedział do niej: “Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że nie szczędziło niczego aż do zupełnego wyniszczenia się dla okazania im miłości, a w zamian za to doznaje od większości ludzi tylko gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakie oddają mu w tym Sakramencie Miłości. Dlatego żądam, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto ku czci Mojego Serca i na wynagrodzenie Mi przez komunię i inne praktyki pobożne zniewag, jakich doznaję”.
