Dzisiaj Kościół sprawuje tylko jedną Eucharystię – wieczorem, tzw. Mszę Wieczerzy Pańskiej. Jedynie w kościołach katedralnych przez południem odprawiana jest Msza Krzyżma świętego, na której gromadzą się kapłani danej diecezji, by pod przewodnictwem swojego biskupa odnowić przyrzeczenia kapłańskie i poświęcić święte oleje, używane podczas sakramentów w ciągu całego roku. Wraz z Modlitwą popołudniową kończy się okres Wielkiego Postu.
Wieczorna Msza Wieczerzy Pańskiej rozpoczyna obchody Świętego Triduum Paschalnego.
W Parafii Tymbark Mszę Wieczerzy Pańskiej sprawowali: ks.Józef Nowak, który przewodniczył Eucharystii, ksiądz rodak prałat dr Tomasz Atłas oraz księża wikariusze: Szczepan Depowski i Rafał Jagoda, który wygłosił kazanie.
Oprawa muzyczna nabożeństwa: Chór Parafii Tymbark pod kierownictwem Julii Turkiewicz, przy organach Piotr Taczanowski.
Wielki Czwartek to dzień, w którym Jezus Chrystus ustanowił sakramenty Eucharystii i Kapłaństwa. Stąd jest to również święto katolickich kapłanów. Z tej okazji na początku nabożeństwa w tymbarskim kościele przedstawiciele parafii złożyli kapłanom poniżej załączone życzenia
Jaka to radość pomagać
dźwigać
biec do chorego z wywieszonym językiem
własne swe serce nieść
jak gorączkę rozdawać
i wciąż się czuć bezradnym
być niczym by Pan Bóg mógł działać
wszystko jest wtedy
kiedy nic dla siebie
Nasi Drodzy Kapłani parafii pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tymbarku i modlący się z nami Księże Prałacie Tomaszu. Dzisiaj wspominamy ustanowienie przez Pana Jezusa Eucharystii oraz Sakramentu Kapłaństwa i dziękujemy jednocześnie Bogu za wielki dar Waszej posługi. Zwracając się do Was w imieniu naszej wspólnoty parafialnej rozpoczęliśmy wierszem Księdza Jana Twardowskiego pod tytułem „Nic dla siebie”. W tak krótkiej treści mówi on tak wiele o wartości ofiarnej posługi kapłana.
Łączymy się dzisiaj również myślą i sercem z pracującymi tutaj w przeszłości księżmi wikariuszami i ze wszystkimi kapłanami – rodakami pochodzącymi z tymbarskiej ziemi, którzy ze względu na swą posługę lub rezydencję przebywają teraz w różnych miejscach Polski i świata. Modlitwą obejmujemy także dusze wszystkich, nie żyjących już, świętej pamięci kapłanów związanych swoim pochodzeniem czy też pracą duszpasterską z naszą parafią.
Drodzy Kapłani. Przede wszystkim chcemy Wam powiedzieć, że to dzisiejsze wspomnienie ustanowienia przez Pana Jezusa Eucharystii i Sakramentu Kapłaństwa, jest dla nas członków wspólnoty parafialnej w Tymbarku głębokim przeżyciem i okazją do wyrażenia naszej serdecznej wdzięczności za wszelkie dobra duchowe, które otrzymujemy od Boga dzięki Waszej posłudze. Kapłaństwo to wspaniały dar Pana Jezusa dla Kościoła Katolickiego i wielka wartość dla każdej wspólnoty wiernych, szczególnie we współczesnym świecie.
W tym tak szczególnym w roku liturgicznym dniu, przyjmijcie od nas Drodzy Kapłani serdeczne podziękowanie za swą oddaną posługę duszpasterską i za wszelkie dobro, które dzięki niej otrzymujemy. Dziękujemy Wam za zaangażowanie z jakim realizujecie swą codzienną, coraz trudniejszą pracę dla pogłębiania naszej wiary i rozwoju duchowego oraz w dążeniu do kształtowania naszych postaw etycznych jako dobrego katolika i Polaka. Za wszystko to z całego serca mówimy – Bóg zapłać.
Nasi Drodzy Kapłani ! Życzymy Wam nieustannej radości kapłaństwa i ducha całkowitego zaufania Panu Bogu, niezależnie od tego, co jest, co się dzieje i co się stanie. Abyście zawsze cieszyli się swym kapłaństwem, bo to jest wielka łaska w dzisiejszym świecie. Uczyć prostej drogi, jednać ludzi z Bogiem. Życzymy, aby to zafascynowanie osobą i życiem Pana Jezusa oraz miłość do Niego, które doprowadziły Was do kapłaństwa, trwały w Waszych sercach nieustannie. Niech Pan Jezus obdarza Was pełnią darów Ducha Świętego, daje zdrowie i siły do dalszej służby Kościołowi. Powierzamy Was opiece Matki Najświętszej – niech nieustannie wstawia się za Wami do swego Syna i osłania Was od wszelkich zagrożeń i przeciwności w codziennym życiu.
Kończymy słowami „modlitwy kapłana” z kazania naszego narodowego kaznodziei Księdza Biskupa Józefa Zawitkowskiego, które wygłosił przed laty w Bazylice Świętokrzyskiej w Warszawie: „Boże atomów i neutronów, Boże laserów i bakterii, Boże kosmosu i mikroelementów – czymże ja jestem przed Twoim obliczem ? – Prochem i niczem. Ale gdym Tobie moję nicość wyspowiadał, ja proch będę z Panem gadał. Nie śmiem Panie oczu podnieść ku Tobie. Ja zatrwożony człowiek nie umiem słowa powiedzieć. Przytul mnie Panie do serca. Naucz mnie do ludzi dobrze mówić. Naucz mnie do ludzi wyciągać ręce. Naucz mnie z ludźmi dzielić się kromką chleba. Niech się świat stanie lepszy moją malutką modlitwą. A ja Tobie, Matko mojej modlitwy, przynoszę kapłaństwo moje … stanąłem w samym kącie kaplicy … weź me kapłaństwo na ręce teraz, jak Syna swego … a mnie niech zdepczą butami swymi pątnicy.”
Drodzy Kapłani – mówimy Wam: Szczęść Boże na każdy dzień i na każdą drogę.
IWS
galeria zdjęć wkrótce