Author: Irena Wilczek Sowa
HISTORIA PIŁKI NOŻNEJ (61) – ze starych kronik Krzysztofa Wiśniowskiego
Ostatni mecz sezonu piłkarskiego 1990/1991 to kolejna spektakularna porażka Harnasia, tym razem z dobrze grającą drużyną z krakowskich Bronowic.
BRONOWICZANKA – HARNAŚ Tymbark, wynik 3:0 (1:0)
Skład Harnasia: Andrzej Ćwik – Andrzej Potoczny, Wojciech Majeran, Wojciech Zborowski, Bogdan Puchała – Bogdan Ślusarczyk, Tomasz Majeran, Maciej Olesiak, Grzegorz Dziadoń – Jarosław Majeran, Mieczysław Kubatek.
cdn
![](https://tymbark.in/wp-content/uploads/2020/06/1-1.jpg)
Foto nr 1.
Drużyna HARNASIA w KRAKOWIE, przed meczem z BRONOWICZANKĄ
czerwiec 1991r. Stoją od lewej: Tomasz Majeran, Bogdan Puchała, Bogdan Ślusarczyk, Grzegorz Dziadoń, Andrzej Potoczny, Maciej Olesiak, Jarosław Majeran, Mieczysław Kubatek, Wojciech Zborowski, Andrzej Ćwik, Wojciech Majeran.
![](https://tymbark.in/wp-content/uploads/2020/06/2-1.jpg)
Foto nr 2.
Mecz w Bronowicach. Napastnik gospodarzy w asyście całej obrony Harnasia. Tomasz Majeran (7) dalej Andrzej Ćwik, Piotr Czyrnek, Wojciech Majeran i po prawej Andrzej Potoczny.
![](https://tymbark.in/wp-content/uploads/2020/06/3-1.jpg)
Foto nr 3.
Bronowice 1991 rok. Wojciech Majeran „nie odpuszcza” górnych piłek. Po lewej, Piotr Czyrnek, Tomasz Majeran, Grzegorz Dziadoń (11), po prawej Andrzej Potoczny i Bogdan Ślusarczyk.
cdn.
Nabożeństwo Różańca Fatimskiego (nagranie audio)
Jak w każdą pierwszą sobotę miesiąca (począwszy od maja) w tymbarskiej parafii odprawiane jest nabożeństwo Różańca Fatimskiego. W maju jak i dzisiaj ze względu na czas pandemii różaniec nie był procesyjnie odmawiany na tymbarskim Rynku tylko w kościele. Nabożeństwu przewodniczył ksiądz proboszcz Jan Banach, poszczególne tajemnice prowadziły panie – zelatorki „Żywego Różańca” tzw.Róż. Powyżej nagranie audio nabożeństwa.
Przez Różańcem sprawowana była Eucharystia, której przewodniczył ks.proboszcz Jan Banach, w koncelebrze z księdzem Witoldem Warzechą.
IWS
SPOTKANIA Z HISTORIĄ – KOLEKCJA PRYWATNA TYMBARK
DOKUMENTY CZASÓW WOJNY
„Z Bożej Apteki” (16)
Szczaw kędzierzawy – inna nazwa to: Kobylak, szczaw koński, u nas nazywany jest szczekajem. Roślina wieloletnia, należy do rodziny rdestowatych, rośnie prawie wszędzie i zawsze traktowana jest, jako uciążliwy chwast, rozprzestrzenia się za pomocą nasion i korzeni, wyrasta do wysokości jednego metra, kwitnie od czerwca do końca sierpnia. Pomimo złej opinii roślina ta jest cennym ziołem mającym różnorakie zastosowanie. Do celów leczniczych wykorzystuje się korzeń, liście oraz nasiona. Można z niego robić: herbaty, napary i maści. Stosuje się je w problemach z trawieniem, nieżytach żołądka, biegunce i zranieniach, działa przeciwbólowo i uspokajająco, powinno się go używać w czasie rekonwalescencji, ma również działanie bakteriobójcze i przeciwgrzybiczne. Szczekaj ma także zastosowanie w kosmetyce, cenne są jego właściwości antyoksydacyjne, działa odświeżająco na cerę, pomocny przy wypryskach, łojotoku i trądziku.
Mak – to kolejna roślina z tych, co to leczą, ale są też trujące. Należy do rodziny makowatych, u nas występuje kilka odmian, najczęściej spotykany jest mak: wątpliwy i polny, obydwa mają bardzo podobny wygląd i właściwości. Rośnie na ugorach, skarpach, nasypach kolejowych i w uprawach zbożowych, kwitnie od maja do sierpnia, wyrasta do wysokości około jednego metra. Do celów leczniczych stosuje się płatki, czasem nasiona. Napar z płatków tej rośliny ma działanie wykrztuśne, uspokajające, przeciwkaszlowe i osłaniające. Jest doskonałym lekarstwem w nieżytach górnych dróg oddechowych, anginie i biegunkach. Cenne właściwości maku wykorzystuje się również w kosmetyce wytwarza się z niego preparaty do płukania jamy ustnej, przemywania oczu i higieny intymnej. Z płatków maku można w prosty sposób samemu wytworzyć czerwony atrament, zawarty w płatkach pigment wykorzystuje się do barwienia napojów, tkanin i lekarstw. Właściwości trujące ma zielone ziele maku, niebezpieczne, tak dla ludzi, jak i zwierząt, są szczególnie zielone makówki.