Pomysł ten został wdrożony w życie w 1916 r. przez Niemcy, które podczas I wojny światowej zmagały się z problemami w dostawach prądu. Po raz drugi na większą skalę w różnych krajach Europy powrócono do niego w czasie II wojny światowej. W Polsce okresowe zmiany czasu wprowadzano również po wojnie – na okres 1945-1949 oraz 1957-1964.
Na przełomie lat 60. i 70. XX w. poszczególne kraje europejskie zaczęły wprowadzać zmiany czasu na stałe. Trend zapoczątkowały Włochy, gdzie system ten funkcjonuje od 1966 r. Od 1971 r. zmiany obowiązują w Grecji. Zjednoczone Królestwo i Irlandia najpierw zniosły w 1968 r. obowiązujące u nich rozwiązanie (czyli czas letni i zimowy), ale już po kilku latach przywróciły je na nowo. Inne przykłady to Hiszpania (przyjęła czas letni w 1974 r.) i Francja (1976 r.). W latach 1976-1981 dziesięć państw członkowskich ówczesnej wspólnoty europejskiej wprowadziło ustalenia dotyczące czasu letniego, głównie w celu harmonizacji z krajami sąsiadującymi. W Polsce zmiany czasu wprowadzono w 1977 r. (za portalem rp.pl)
Czcigodny Księże Prałacie, Dziekanie Dekanatu Tymbarskiego i Proboszczu naszej parafii! Dzisiaj wracamy myślą do dnia Twojego przybycia do Tymbarku w maju 1987. Papież Jan Paweł II gościł wtedy jako pielgrzym w Tarnowie. Od tamtych dni minęło 16 lat. Czas Twojego duszpasterzowania jako proboszcza naszej parafii to nieustanna troska o lokalny kościół tymbarski, to oddanie dla dobra parafii – swoich sił i talentu. Jesteś dla nas świadkiem wiernym Chrystusowej Ewangelii. Dziękujemy dzisiaj Bogu za Twoje świadectwo wierności, za wprowadzenie naszego Kościoła lokalnego w III tysiąclecie poprzez wieczystą adorację Najświętszego Sakramentu i cotygodniowe Msze Święte w każdą sobotę jubileuszowego 2000 roku. Nasza świątynia była wtedy kościołem jubileuszowym, miejscem szczególnych łask. Mamy żywo w pamięci oddanie Parafii pod opiekę Matki Bożej w czasie uroczystej peregrynacji Jej wizerunku w obrazie Madonny Częstochowskiej. Wyrazem modlitewnej więzi z Papieżem i patriotyzmu jest Kwartalny Apel Jasnogórski w intencji Ojca Świętego i Ojczyzny. Wyrażamy wdzięczność za trud odnowy, rozbudowy i wyposażenia naszego kościoła, rozbudowę i remont kaplicy w Piekiełku, rozbudowę i poszerzenie naszego cmentarza parafialnego. Dziękujemy za stworzenie Parafialnego Przedszkola Integracyjnego, Parafialnego Centrum Kultury dla młodzieży i Ośrodka Rehabilitacji dla dzieci niepełnosprawnych, którego zasięg i znaczenie daleko wykroczyły poza granice nie tylko parafii, ale również Polski. Dziękujemy za pomoc w dożywianiu dzieci i indywidualną bardzo dyskretną – pomoc w kształceniu się wielu młodych naszych parafian, za pomoc świąteczną i indywidualną, świadczoną potrzebującym w ramach działalności parafialnej „Caritas”. Wyrazem Twojej troski o rodzinę jest stworzenie Parafialnej Poradni Rodzinnej, dobrze służącej młodym ludziom wchodzącym w życie małżeńskie i zakładającym rodziny. Doceniamy wartość prelekcji wygłaszanych przez wykładowców teologii, filozofii, czy literatury pięknej, organizowanych w ramach Klubu Inteligencji Katolickiej jako katechezy dla dorosłych. Na podkreślenie zasługują organizowane noworoczne spotkania opłatkowe nauczycieli dekanatu tymbarskiego. Na zakończenie chcemy jeszcze wspomnieć o Twojej gościnności i życzliwości, jakiej doświadczali wszyscy odwiedzający plebanię, tak z kraju jak i zagranicy. Bogu Jedynemu Najwyższemu Odwiecznemu Królowi Wieków cześć, chwała i uwielbienie za Twoje duszpasterzowanie. Niech Jezus Chrystus darzy Cię swoją łaską, Maryja otacza opieką, a ludzie szacunkiem i życzliwością. Bóg zapłać!
(podziękowania opublikowane były w Głosie Tymbarku, rok 2004)
Rycerze Zakonu św.Jana Pawła II Wielkiego w Parafii Podłopień zaprosili wiernych na piątkową Drogę Krzyżową w plenerze, do źródełka „Ofiarna woda”, pod Łopieniem. Niestety bardzo niesprzyjająca zimowa pogoda skorygowała plany. Droga Krzyżowa, podczas której towarzyszyły słowa św.Jana Pawła II zostało poprowadzona w kościele parafialnym w Podłopieniu.
Tegorocznym hasłem EDK jest „Podróż w głąb siebie„, które podkreśla ducha Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. W drodze w trudnych tegorocznych zimowych warunkach pogodowych, aby spotkać samego Boga wzięli udział st. insp. ZS Stanisław Opach, szef szkolenia wojskowego w tymbarskim Strzelcu, st. chor. ZS Józef Banach, drużynowy ZS Jakub Koza i sekcyjna ZS Emilia Atłas.
Strzelcy pokonali trasę EDK DOBRA / Trasa Błogosławionej Karoliny Kózkówny /. Początek i koniec trasy znajdował się w miejscowości Dobra. Trasa należała do najbardziej wymagających i najtrudniejszych z tras naszego rejonu. Prowadziła szlakami górskimi przez 8 szczytów Beskidu Wyspowego – Łopień, Mogielicę, Krzystonów, Kustrzyce, Jasień, Ostrą, Lubogoszcz i Śnieżnicę oraz drogami asfaltowymi przez miejscowości Mszana Dolna i Kasina Wielka – relacjonuje Stanisław Opach.
Łączna długość wynosiła około 50 km zaś suma podejść i zejść około 2602 m.
„Chciałbym przypomnieć, że w miejscowości Zawadka jest ograniczenie tonażowe 15t. Droga tranzytowa do miejscowości Stróża biegnie przez Dobrą” – napisał mieszkaniec, przesyłając zdjęcie oznakowania drogowego na potwierdzenie tego faktu.
