Author: Irena Wilczek Sowa

Zmarł ksiądz prałat Michał Kapturkiewicz, nasz Rodak. Parafia organizuje wyjazd na pogrzeb

Zmarł ksiądz Michał Kapturkiewicz, nasz Rodak, emerytowany proboszcz Domosławic.  Parafia organizuje wyjazd na pogrzeb. Wyjazd do Domosławic spod parafii, w sobotę o godz.10.15. Zapisy na wyjazd w zakrystii.

ksiądz prałat Michał Kapturkiewicz

Ksiądz prałat Michał Kapturkiewicz urodził się w Jasnej – Podłopieniu (dziś miejscowość nazywa się Podłopień) w gminie Tymbark, w przedwojennej rodzinie kolejarskiej 29 września 1932 roku jako syn Jana i Eleonory z domu Bednarz. Być kolejarzem, czy mieć w rodzinie kolejarza przed wojną to oznaczało przynależność do lokalnej elity; szacunek, poważanie w sąsiedztwie no i dobra, kolejarska pensja. Przyszedł jednak 1 września 1939 roku – wybuch II wojny światowej i ojciec niespełna 7 – letniego Michała został służbowo przeniesiony na wschód; najpierw do Drohobycza, a potem, jak to się zwykło mawiać przed wybuchem wojny, na „Polską Riwierę” jak nazywano Zaleszczyki. Naloty, bombardowanie pociągu którym podróżowali pod Drohobyczem, setki rannych i ofiar wywarły na dziecku tak mocne wrażenie, że po kilkudziesięciu latach wspomina je tak: „….Biegłem w stronę ojca krzycząc: „Tato, tato!”. Być może i ja bym tam zginął, ale polski oficer mnie chwycił za rękę i schował pod wagon. Tak ocalałem. To nie koniec, bo po wszystkim idąc do schronu, musiałem iść po ciałach ludzkich. To był dla mnie wstrząs wielki. Wróciłem szczęśliwie do domu z mamą i siostrą, a tata został wysłany do Zaleszczyk. Babcia się cały czas modliła o ocalenie rodziny. Ojciec wrócił do domu pół… roku później. Babcia, kiedy dowiedziała się, co się wydarzyło, mówiła mi: „Tyś powinien iść na księdza”….” Posłuchał Babci, ale wcześniej poszedł do gimnazjum do Limanowej, potem do małego seminarium i równocześnie do Gimnazjum im. K. Brodzińskiego w Tarnowie. Po maturze Michał wstąpił do Seminarium Duchownego w Tarnowie, by po pomyślnym ukończeniu studiów w dniu 24 czerwca 1956 roku z rąk biskupa Karola Pękali otrzymać święcenia kapłańskie. Pięknie kaligrafowane powiadomienie o święceniach kapłańskich diakona Michała Kapturkiewicza miało taką treść:

„Uprzejmie zawiadamiam, że dnia 24.VI.br o godz. 7:30 otrzymam w Katedrze Tarnowskiej z rąk J.E. ks. Biskupa dr Karola Pękali święcenia kapłańskie.

Dnia zaś 1 lipca o godz. 10:30 w kościele parafialnym w Tymbarku złożę Bogu Pierwszą Ofiarę Mszy świętej, na którą, jak również na uroczystość prymicyjną do domu rodzinnego zapraszam. Michał Kapturkiewicz,  Diakon”.

Ksiądz Kapturkiewicz rozpoczął posługę kapłańską w Łużnej, następnie pracował w Bochni (parafia pw.św. Mikołaja Biskupa). W 1966 roku został wikariuszem w Domiosławicach, a  w 1967 ks. Michał został najpierw mianowany administratorem, a po roku proboszczem parafii w Domosławicach, godność tą sprawując do 2001 roku. 12 kwietnia 2001 roku w Wielki Czwartek Biskup Tarnowski ks. Wiktor Skworc nadał ks. Michałowi Kapturkiewiczowi tytuł Honorowego Kanonika Kapituły Katedralnej. Od 2002 roku był rezydentem parafii Domosławice.

Irena Wilczek-Sowa 

Na podstawie artykułu Kazimierza Dudzika, publikowanego w sierpniu 2016 r. na łamach portalu www.zakliczyn.info pod tytułem „Ksiądz Michał „Domosławicki”, z Podłopienia do Domosławic”. fot. St. Kusiak

Całość artykułu linki poniżej: 

http://www.zakliczyninfo.pl/index.php/parafia-domoslawice/791-ksiadz-michal-domoslawicki-czesc-1-z-podlopienia-do-domoslawic

http://www.zakliczyninfo.pl/index.php/parafia-domoslawice/793-ksiadz-michal-domoslawicki-czesc-2-pasterz

Podziękowania dla ks.prof. Jacka Siewiory za prowadzenie rekolekcji wielkopostnych w Tymbarku

Wieczorna Msza Święta z nauką ogólną była ostatnim  punktem Rekolekcji Wielkopostnych 2020 w Tymbarku. 

Na zakończenie przedstawiciele parafii złożyli  księdzu rekolekcjoniście ks.prof. Jackowi Siewiorowi następujące podziękowania:

Księże Profesorze, Drogi Księże Jacku,

Odpowiadając na wezwanie Pana Jezusa skierowane do apostołów
„Idźcie i głoście”,a jednocześnie przyjmując zaproszenie proboszcza naszej parafii Księdza Jana, przybyłeś do Tymbarku, aby pomóc nam w przygotowaniu się do dobrego, duchowego przeżycia Tajemnicy Paschalnej.

Te ostatnie cztery dni były szczególnym przeżyciem dla nas, uczestników tegorocznych rekolekcji wielkopostnych. W pędzie i szumie codziennego życia mogliśmy się na chwilę zatrzymać,wyciszyć – aby zajrzeć w głąb siebie i zastanowić nad tym, co jest najważniejsze dla każdego kto chce żyć wiarą i dba o jej pogłębianie.

Rozpoczynając w niedzielę podkreśliłeś, że rekolekcje to czas walki o swoje sumienie, który powinniśmy dobrze wykorzystać. W słowach prostych, ale w sposób refleksyjny, poruszający umysły i serca uświadomiłeś nam w swych kazaniach wagę stałego, systematycznego rozwoju i kształtowania relacji z Bogiem, z drugim człowiekiem oraz własnego duchowego wnętrza. Podkreśliłeś w tym wielką rolę Sakramentu Pokuty poprzez częste korzystanie ze spowiedzi świętej w ramach ciągłej pracy nad porządkowaniem swego sumienia.A dzisiaj tak pięknie mówiłeś o Sakramencie Eucharystii. Zachowamy w pamięci wiele słów z Twoich nauk oraz wskazania które, jako katolicy winniśmy wszyscy stosować w swoim życiu. Szczególnie warto zapamiętać, że: „Bóg nas kocha, ale trzeba abyśmy na Jego miłość odpowiadali swoją miłością.”

Drogi Księże Jacku. Ponieważ dobiega dzisiaj końca Twoja wizyta rekolekcyjna w naszej wspólnocie parafialnej, dziękujemy Ci z całego serca za wygłoszone do nas Słowo Boże, za dary Ducha Świętego, które poprzez Twą posługę rekolekcyjną stały się naszym udziałem i pozwoliły każdemu z nas zastanowić się nad swoim życiem.

Zawierzamy w modlitwie Twoją kapłańską posługę Jezusowi Chrystusowi – Dobremu Pasterzowi i Maryi – Królowej Apostołów a zarazem Matce Kapłanów. Życzymy, aby Pan Bóg udzielał Ci wszelkich łask, Duch Święty pomagał w Twej pracy naukowej i dydaktycznej, a Matka Najświętsza otaczała Cię nieustanną opieką.

Bóg zapłać za wszystko. Szczęść Boże na każdy dzień Twego życia.

ks.prof. Jacek Siewiora