| Święta Anna – Matka Najświętszej Maryi Panny. Jej wspomnienie Kościół katolicki obchodzi 26 lipca. Kult jej związany jest w szczególny sposób z sanktuarium i miejscem pielgrzymkowym na Górze św. Anny, gdzie czczona jest gotycka figurka św. Anny Samotrzeciej (XV w.). W XVIII w. wybudowano na zboczach góry kalwarię. 21 VI 1983 r. na Górę Św. Anny przybył papież Jan Paweł II w ramach II pielgrzymki do Polski. Świat katolicki czci św. Annę ze względu na Chrystusa, którego jest babcią. Samo zaś imię Anna (hebr. Hannah) znaczy „łaska”. |
„Święta Anna Samotrzeć” to tradycyjna nazwa motywu ikonograficznego w sztuce chrześcijańskiej, który przedstawia trzy pokolenia: świętą Annę, jej córkę Maryję oraz wnuka – małego Jezusa.
Słowo „samotrzeć” pochodzi ze staropolszczyzny i oznacza dosłownie „w trzy osoby”, „w towarzystwie dwóch innych osób” lub „sama jako trzecia”.
Święta Anna (po prawej): Przedstawiana jako dojrzała matka i babcia. Często – tak jak tutaj – jej głowa jest owinięta chustą, co w dawnych epokach symbolizowało mężatkę lub wdowę.
Matka Boża (po lewej): Młodsza kobieta w koronie, trzymająca na kolanach małego Jezusa.
Dzieciątko Jezus (w centrum): Wyciąga rączkę w stronę swojej babci, świętej Anny.
Święta Anna symbolizuje przede wszystkim macierzyństwo, pobożność, troskliwe wychowanie oraz łączność pokoleń. W tradycji chrześcijańskiej uosabia cierpliwość, wytrwałość w modlitwie oraz wzór cnót rodzinnych
IWS