Święta Anna – Matka Najświętszej Maryi Panny

Święta Anna – Matka Najświętszej Maryi Panny. Jej wspomnienie Kościół katolicki obchodzi 26 lipca.

Kult jej związany jest w szczególny sposób z sanktuarium i miejscem pielgrzymkowym na Górze św. Anny, gdzie czczona jest gotycka figurka św. Anny Samotrzeciej (XV w.). W XVIII w. wybudowano na zboczach góry kalwarię. 21 VI 1983 r. na Górę Św. Anny przybył papież Jan Paweł II w ramach II pielgrzymki do Polski.

Świat katolicki czci św. Annę ze względu na Chrystusa, którego jest babcią. Samo zaś imię Anna (hebr. Hannah) znaczy „łaska”.
Figura św. Anny Samotrzeciej na Górze św. Anny (Tomix-Opole – Praca własna)
Zabytkowy, XVII-wieczny obraz Świętej Anny Samotrzeć, który umieszczony jest w bocznym ołtarzu tymbarskiej świątyni

„Święta Anna Samotrzeć” to tradycyjna nazwa motywu ikonograficznego w sztuce chrześcijańskiej, który przedstawia trzy pokolenia: świętą Annę, jej córkę Maryję oraz wnuka – małego Jezusa.

Słowo „samotrzeć” pochodzi ze staropolszczyzny i oznacza dosłownie „w trzy osoby”, „w towarzystwie dwóch innych osób” lub „sama jako trzecia”.

Święta Anna (po prawej): Przedstawiana jako dojrzała matka i babcia. Często – tak jak tutaj – jej głowa jest owinięta chustą, co w dawnych epokach symbolizowało mężatkę lub wdowę.
Matka Boża (po lewej): Młodsza kobieta w koronie, trzymająca na kolanach małego Jezusa.
Dzieciątko Jezus (w centrum): Wyciąga rączkę w stronę swojej babci, świętej Anny.

Święta Anna symbolizuje przede wszystkim macierzyństwo, pobożność, troskliwe wychowanie oraz łączność pokoleń. W tradycji chrześcijańskiej uosabia cierpliwość, wytrwałość w modlitwie oraz wzór cnót rodzinnych

IWS