Część dotycząca historii na podstawie opracowania śp.Józefa Kulpy pisanego z okazji 40-lecia GS.
Czas po II wojnie światowej charakteryzował się brakiem nawet podstawowych artykułów. Występował brak materiału siewnego zboża, nawozów sztucznych itp. Przedstawiciele tutejszych Spółdzielni rozpoczęli długie uciążliwe wędrówki po zachodnich województwach za zbożem i paszami. Głód był dokuczliwy spowodowany rabunkową gospodarką okupanta.
Negatywne zjawiska dotknęły oczywiście i samą Spółdzielnię. Oddani Spółdzielni postanowili skorzystać z szansy stawianej przez Polskę Ludową i przystąpili do kontynuowania wyższych studiów. Do tych należeli: Franciszek Sojka, Mieczysław Czeczótka, Józef Kulpa.
Trzeba jednak stwierdzić, że ich kontakt ze Spółdzielnią z chwilą zapisania się na wyższe studia nie skończył się. Dla nich prawidłowy
rozwój tej Spółdzielni, którą organizowali i prowadzili z takim poświęceniem i uporem
był wykładnikiem ich społecznych wartości. Brali czynny udział w działalności o charakterze społecznym. . W samym Tymbarku Spółdzielnia uruchomiła parę dalszych sklepów,również sklep na Doraziu, uruchomiono później piekarnię, a co najważniejsze kontynuowano w dalszym ciągu drugi etap budowy
domu administracyjnego, a później magazynów.
Nowe stawiane zadania rolnictwu spowodowały uruchomienie przez Spółdzielnię S.0.M. /Spółdzielczego Ośrodka Maszynowego/, którego zadania były zbliżone do dzisiejszego Kółka Rolniczego.
W tym również okresie czasu do Spółdzielni przyszli nowi ludzie o poważnym już doświadczeniu i dużym społecznym dorobku. Do tych należeli Józef Parużnik, Józef Sowa, Franciszek Ociepka. Józef Parużnik przez kilka lat pełnił w tutejszej Spółdzielni funkcję członka zarządu.
Narodziny Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Tymbarku.
15 lutego 1948 roku odbyło się w Spółdzielni w Tymbarku wspólne posiedzenie Zarządów Rad Nadzorczych Spółdzielni w Tymbarku, Stopnic i Rybia Nowego. Celem tego zebrania było przedyskutowanie sprawy utworzenia na terenie gminy Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. Siedzibą tej Spółdzielni miał być oczywiście Tymbark, a to z racji siedziby Urzędu Gminnego, stacji kolejowej itp.
Zebrani uchwalili przyjąć na najbliższych Walnych Zebraniach Statut Spółdzielni Samopomocowej, ale równocześnie utrzymać dalej trzy niezależne Spółdzielnie. Propozycje te nie zostały przez władze powiatowe zaakceptowane, bowiem w myśl naczelnych dyrektyw na terenie gminy mogła działać tylko jedna Gminna Spółdzielnia.
W myśl tych założeń Spółdzielnia w Nowym Rybiu i w Słopnicach zostały przyjęte przez Spółdzielnię Rolniczo-Handlową „Skiba” w Tymbarku, która zmieniła również swą nazwę na Gminną Spółdzielnię „Samopomoc Chłopska” w Tymbarku.
Przejęcie wspomnianych Spółdzielni nastąpiło z końcem lutego i pierwszych dniach marca 1949 r.
W skład pierwszego zarządu nowej Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Tymbarku weszli:
Józef Kulpa – Prezes
Józef Paruźnik – Wiceprezes
Piotr Zborowski – członek
Józef Halota – członek
Marcin Atlas – członek
Działalność Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Tymbarku po połączeniu
Okres połączeniowy wpłynął pozytywnie na dalszy rozwój gospodarczy Spółdzielni w Tymbarku, Zakres został poszerzony. Spółdzielnia w Tymbarku przyjęła resztówkę z dworkiem w Słopnicach. Stary
nieszczejący dworek zabezpieczyła, a resztówkę zagospodarowano, pola obsiano, zakupiono inwentarz żywy. Na terenie Tymbarku Spółdzielnia uruchomila i prowadziła Gminny Ośrodek Maszynowy
/GOM/. Spółdzielnia przejęła prywatną piekarnię. Biura jej zostały przeniesione do nowego własnego budynku koło stacji kolejowej. W budynku tym również uruchomiono sklep. Zaszła również konieczność przejęcia samodzielnej Spółdzielni Zdrowia w Tymbarku. Spółdzielnia ta mieszcząca się w budynku Gminnej Spółdzielni już przed tym częściowo była finansowała.
W roku 1950 następują zmiany w radzie Spółdzielni. Dotychczasowy długoletni prezes (z małymi przerwami okupacyjnymi pracował 15 lat) , współorganizator Spółdzielni Józef Kulpa w wyniku intryg politycznych ustąpił. Funkcję prezesa przejął Ludwik Smoter tutejszy działacz społeczny dotychczasowy pracownik w Limanowej. Nowy prezes z powodzeniem kontynuował dzieło dalszego rozwoju Spółdzielni. Na jego to okres prezesury przypadła budowa nowej piekarni.
Po paru latach prezesury Ludwik Smoter wraca do pracy w PZD w Limanowej, a funkcję prezesa tut. Spółdzielni obejmuje Kazimierz Duda pełniąc ją przeszło 20 lat do końca 1975 r. Kazimierz Duda w ciągu swego długiego okresu pracy na stanowisku prezesa ugruntował organizacyjnie Spółdzielnię poszerzył sieć sklepów, umocnił ją finansowo. Na jego to okres przypada budowa domu handlowego i magazynu towarów masowych w Stopnicach, budowa restauracji-gospody „Paproć” w Tymbarku, modernizacja piekarni, budowa garaży oraz współudział Spółdzielni w budowie domu wiejskiego w Rybiu Nowym i w Rybiu Starym i we wsi Zamieście.
Były daleko posunięte starania wokół budowy magazynów towarów masowych i domu handlowego w Tymbarku. W tym czasie na skutek organizacji nowej Gminy w Łososinie Górnej rejon Rybia z wioskami Kisielówka, Rupniów, Rybie Nowe i Rybie Stare został odłączony z Tymbarku i włączony do nowo
powstałej gminy. Obsługę handlową tej Gminy przejął GS w Limanowej. Po reorganizacji składu osobowego pod koniec 1975 roku Zarząd Spółdzielni stanowią:
Władyslaw Garcarz – Prezes Spółdzielni
mgr Janina Sułkowska – Wiceprezes
mgr inż. Barbara Kulig- Wiceprezes
Skład nowego zarządu zabezpiecza w sposób dalszy dostateczny rozwój społeczno-gospodarczy Spółdzielni przy jej stale wzrastającej roli w środowisku.
Zakończenie
Przed 40 laty rodziła się ta Spółdzielnia z głębokiej troski o poprawę doli materialnej i społecznej tutejszego środowiska.
Często w osamotnieniu w atmosferze braku doświadczeń społecznych trzeba było pokonywać ogromne nieraz trudności szczególnie w pierwszym jej okresie działania. W klimacie wielkiego zaangażowania trudności pokonywano.
To właśnie, że Spółdzielnia ta rodziła się w warunkach wyjątkowo trudnych, wpłynęło na pogłębienie więzi jej członków.
Tak się złożyło, że piszący te kronikę (od red.:Józef Kulpa) wyszedł z tej wsi i po ukończeniu studiów wrócił do niej i przez 40 lat swojej pracy zawodowej i społecznej związał się mocno z wiejską śpółdzielnością. Dała ona mu pełną radość życia oraz wypełniła jego aspiracje i tęsknoty. Pełną satysfakcje przeżywa się wówczas, gdy będąc na zasłużonym odpoczynku, widzi się część swojej pracy
wyniesionej w budowlach spółdzielczych i w realizowaniu programu aktywizacji pięknej Ziemi Tymbarskiej.
Zarządy Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w latach 1975 – 2016
1975 – 1981
Garcarz Władysław -PREZES
Sułkowska Janina – V-CE PREZES
Kulig Barbara V-CE PREZES
1981 – 2016
Bujak Hermenegild – PREZES
Sędzik Joanna
Kulig Barbara
Sędzik Joanna – PREZES
Duda Kryspin – V-ce PREZES
Zborowska Petronela – SPOŁECZNY CZŁONEK ZARZĄDU, GŁÓWNA KSIĘGOWA
Sędzik Joanna – PREZES
Drożdż Józef – V-CE PREZES
Zborowska Petronela – SPOŁECZNY CZŁONEK ZARZĄDU, GŁÓWNA KSIĘGOWA
2014 – 2016
Sędzik Joanna – PREZES
Drożdż Józef – V-CE PREZES
Zborowska Maria – SPOŁECZNY CZŁONEK ZARZĄDU, GŁÓWNA KSIĘGOWA
2016 – do obecnie
Duda Kryspian PRZEWODNICZĄCY R.N.
Leśniak Mirosław V-CE PRZEWODNICZĄCY R.N.
Bubula Dorota SEKRETARZ R.N.
Czyrnek Władysława CZŁONEK R.N.
Dudzik Stanisława CZŁONEK R.N.
Zborowska Bogusława CZŁONEK R.N.
Jamróz Maria CZŁONEK
Drożdż Józef PREZES ZARZĄDU
Wańczyk Józef V-CE PREZES ZARZĄDU
Zborowska Maria SPOŁECZNY CZŁONEK ZARZĄDU, GŁÓWNA KSIĘGOWA