„MATKA” (I) – ks. Władysław Pachowicz

Przedruk wspomnień pt. „Matka”  śp.Władysława Pachowicza o swojej Matce Wiktorii Pachowicz 

PRZEDMOWA
Odpowiadając na apel ks. Romana Szczygła z początkiem roku 1978 napisałem życiorys mojej Matki i posłałem go na jego adres dnia 2 marca 1978 r. Długo czekałem na opublikowanie tego życiorysu. W roku 1982 wyszła wreszcie drukiem w Wydawnictwie Pallotynów w Poznaniu książka pt. Sylwetki Matek Kapłanów, zawierająca  128  życiorysów matek kapłanów, napisanych przez wdzięcznych synów – kapłanów. Wśród tych życiorysów znajduje się także życiorys mojej Mamy, Wiktorii Pachowicz (str. 428-442) pod tytułem „Otwarła swą dłoń” Przyp. 31.20. Po wyjściu  drukiem tej książki chciałem jeszcze dodać do życiorysu mojej Matki parę wydarzeń z życia mojego ojca i mojej Matki, opowiedziane mi przez mojego brata Antoniego.
Ponieważ nie mogłem liczyć na drugie wydanie Sylwetek, w których umieściłbym to uzupełnienie, dlatego decyduje się na osobne wydanie tego krótkiego życiorysu. Niech służy ku zbudowaniu zwłaszcza młodych matek, przeżywających w dzisiejszych czasach różne trudności nie tylko materialne, aby nie uległy podszeptom zlej propagandy, godzącej w ich szczęście prawdziwe, ale wiernie stały na straży swojej godności jako Matki i Polki.

WSTĘP

Można śmiało powiedzieć, że u kolebki każdego powołania kapłańskiego i zakonnego stała matka, Nie tylko dlatego, że to dziecię na świat wydała, ale i dlatego, że ona pierwsza otwierała jego serce na głos Boży i uczyła stawiać pierwsze kroki na drodze do Boga. Ona stwarzała taką atmosferę w domu rodzinnym, dzięki której ten dom rodzinny stawał się pierwszym seminarium duchownym, gdzie budziło się i rozwijało powołanie duchowne. Tak było i w mojej drodze do kapłaństwa. Moja Matka wymodliła mi łaskę powołania. Ona przez swoje niezwykłe poświęcenie doprowadziła mnie do ołtarza  Pańskiego. Ona wspomagała mnie do końca życia swoimi modlitwami w pracy kapłańskiej. Ufam, że i dziś zza grobu wspiera mnie swoim wstawiennictwem u tronu Bożego. I dlatego chciałbym poświęcić jej to wspomnienie, by choć w drobnej części spłacić ogromny dług wdzięczności, względem niej zaciągnięty.

ŻYCIORYS

Wiktoria Pachowicz z Kapturkiewiczów urodziła się 28 października 1885 r. w Zawadce, należącej do parafii w Tymbarku w dawnym powiecie limanowskim, jako córka Wojciecha Kapturkiewicza i Anny Binda. Pochodziła z rodziny liczącej dwanaścioro dzieci, z których troje zmarło w dzieciństwie. Rodzice jej byli rolnikami. Posiadali około dziewięciu hektarów ziemi górskiej i nieurodzajnej. Oprócz bydła chowali większe stado owiec. Moja matka już jako dziecko musiała te owce paść od wczesnej wiosny do samej zimy. Przy tym zajęciu nie miała czasu na chodzenie do szkoły. Przez dwie zimy chodziła do szkółki w Zawadce, nieraz nawet boso i w jednej sukienczynie, jak sama wspominała. Nic dziwnego, że do końca umiała tylko podpisać się, ale umiejętności pisania nie posiadała, mimo że odznaczała się bystrym umysłem i dobrą pamięcią. Umiała czytać tylko pismo drukowane. Od dzieciństwa poznała, co to głód i niedostatek i to zapewne było powodem, że do końca życia miała serce otwarte dla każdego głodnego i biednego. Z domu rodzinnego wyniosła też zamiłowanie do pracy. Praca „paliła się” Jej po prostu w rękach. W poszukiwaniu pracy i zarobku dwa razy wyjeżdżała na roboty sezonowe do Niemiec na Dolny Śląsk. Pierwszy raz pojechała mając szesnaście lat. I wtedy mimo młodego  wieku potrafiła dorównać starszym robotnicom w pracy akordowej w czasie żniw i przy wybieraniu buraków. Dnia  27 lipca 1910 r. wyszła za maż za Jana Pachowicza, zamieszkałego również w Zawadce, ale na końcu wsi pod górą Zęzów, na osiedlu zwanym Zarąbki. Z tego małżeństwa przyszło na świat dwóch synów: Antoni, urodzony 13 lutego 1912 r. i ja urodzony 20 lipca 1913 r.

RODZINA PACHOWICZÓW

Rodzina Pachowiczów mieszkała w Zarabkach przynajmniej od roku 1785, gdyż od tego czasu dochowały się metryki w kancelarii parafialnej w Tymbarku, które wymieniają w tym czasie Pachowiczów na Zarąbkach. Dom rodzinny, drewniany, zamieszkały do dzisiaj, postawiony był w roku 1891 na prymicje mojego stryja O. Ludwika Pachowicza z Zakonu Franciszkanów. Ten dom rodzinny w ciągu stuletniego swojego istnienia nawiedzały zdarzenia radosne, ale częściej jeszcze bolesne i smutne. Do radosnych między innymi należały prymicje mojego stryja Ludwika w roku 1891 i moje w roku 1938.
Do bolesnych należały: śmierć mojego dziadka Jakuba w roku 1908 i śmierć w sile wieku mojego stryja O. Ludwika, gwardianina w Krośnie, zmarłego w szpitalu w Krakowie w roku 1909, oraz śmierć w młodym wieku mojego ojca Jana w roku 1914 i wreszcie śmierć mojej babki Anny w roku 1916. Jeśli do tego dodać pierwszą wojną światową ze wszystkimi jej trudnościami materialnymi od 1914–1920 r., to łatwo wyobrazić sobie można, w jakich smutnych i trudnych czasach przeżywałem swoje dzieciństwo i młodość.

cdn.

Wiktoria Pachowicz – Matka ks.Władysława Pachowicza

 

 

Wotum zaufania i absolutorium dla Wójta

Wczoraj w sali konferencyjnej Biblioteki Publicznej w Tymbarku, odbyła się XXIX sesja Rady Gminy Tymbark. Jednym z punktów obrad była debata nad Raportem o stanie Gminy Tymbark za rok 2020. Po przedstawieniu dokumentu przez Wójta Gminy Tymbark, Radni przystąpili do głosowania nad udzieleniem Gospodarzowi Gminy wotum zaufania, co uczyniono – 11 głosami za, przy 2 głosach wstrzymujących, przy takiej samej konfiguracji głosów podjęto uchwałę w sprawie udzielenia Wójtowi Pawłowi Ptaszkowi absolutorium z tytułu wykonania budżetu za 2020, co jest świadectwem docenienia jego pracy i realizowanych przez niego zamierzeń.

Oprócz wspomnianych powyżej uchwał przyjęto także (13 głosami za) inne:

  • w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego Gminy Tymbark wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu Gminy Tymbark za 2020 rok,
  • w sprawie zmian w budżecie gminy na 2020 rok i w uchwale budżetowej na 2020 rok nr XXV/179/2020 z dnia 17 grudnia 2021 roku (zmiany dotyczyły m.in. uwzględnienia pożyczki na rozbudowę kanalizacji w Gminie Tymbark i dokumentacji przebudowy ronda w Tymbarku na skrzyżowaniu drogi powiatowej, krajowej i gminnej),
  • w sprawie zmian wieloletniej prognozy finansowej Gminy Tymbark, 
  • w sprawie przekazania Środków finansowych na Fundusz wsparcia Państwowej Straży Pożarnej (przekazano środki na zakup umundurowania dla PSP w Limanowej),
  • w sprawie określenia ceny jednostki paliwa w Gminie Tymbark w roku szkolnym 2021/2022 (coroczna uchwała określająca cenę paliwa za dowóz dzieci do szkół w Gminie Tymbark),
  • w sprawie zmiany uchwały nr XXIII/168/2020 z dnia 28 października 2020 r. (zwiększono kwotę pomocy dla powiatu limanowskiego w związku ze zwiększeniem zakresu zadania utworzenia ronda w Tymbarku).

Informacja: Urząd Gminy Tymbark